پولشویی یکی از مصادیق جرائم اقتصادی است که در تبصره ماده ۳۶ و بند ب ماده ۱۰۹ قانون مجازات اسلامی به آن اشاره شده و همان آثار و تبعات جرایم اقتصادی را دارد.
تعدادی از جرائم وجود دارند که سود هنگفتی را برای مرتکبان آن به ارمغان می‌آورند، این سود هنگفت برای آنکه بتواند مورد استفاده بعدی مرتکبان قرار گیرد و در ضمن توجه مقامات و مامورین دولتی را به خود جلب نکند، باید از یک سری کانال‌ها و فیلترها عبور کند تا ظاهری مشروع و قانونی داشته باشد به این پروسه پولشویی می‌گویند.
به عبارت دیگر پولشویی فرایندی است که طی آن درآمد ناشی از جرائمی مانند قاچاق مواد مخدر، قاچاق اسلحه و کالا، قاچاق انسان، رشوه، اخاذی، کلاهبرداری و…..را که پولی نامشروع و غیرقانونی است به پول مشروع و قانونی تبدیل می‌گردد.
ممکن است این جرم را همان مرتکبین جرم منشا انجام دهند و ممکن است افراد دیگر مراحل مختلف این پروسه را طی کنند در هر صورت به این جرم باید به عنوان جرمی مستقل و جدا از جرم منشا نگاه شود.
مثلاً در معاملات مواد مخدر سود سرشار ناشی از فروش برای اینکه توجه مقامات قضایی و دولتی را به خود جلب نکند باید به طریقی ظاهری و قانونی به خود گیرد تنها در این صورت است که مرتکب می‌تواند از منافع جرم استفاده کند در غیر این صورت یا اصلاً مرتکب جرم نمی‌شود و یا در صورت ارتکاب، احتمال دستگیری وی زیاد است.
مصادیق ارتکابی در جرم پولشویی می‌تواند مواردی مانند تبدیل، انتقال، اختفا منافع حاصل از جرم و غیره باشد و آنچه در اینجا باید بدان توجه شود این است که این اقدامات باید با هدف پنهان کردن سرمنشا منافع حاصله انجام شود.